Die plig van alle gelowiges (mag Allah hulle verheerlik en versterk) is om altyd in gedagte te hou dat Imam al-Mahdi (vrede met hom) deur die Almagtige God as die aangestelde Imam oor hulle in hierdie era bepaal is, maar dat goddelike wysheid vereis het dat hy tot die tyd van toestemming vir sy verskyning vir die oë verborge bly.
Daarom is dit vir hulle verpligtend dat, benewens die verpligting om hom te ken, in hom te glo en liefde aan hom te betoon, hulle hom gereeld moet gedenk, nie nalaat om vir hom te smeek in privaatheid en in byeenkomste nie, en moet streef om seremonies te hou wat sy naam en dié van sy edele voorouers (vrede met hulle) lewendig hou, en waarin die onregte wat deur onderdrukkers teen hulle gepleeg is, herinner word.
Hulle moet ook in gedagte hou die lyding van die Imam (vrede met hom) wanneer hy die wydverspreide onderdrukking en verdorwenheid tydens die tydperk van verberging aanskou, sowel as sy intense verlange na sy verskyning om godsdienstige afwykings reg te stel en geregtigheid onder die dienaars van God te vestig.
En hulle moet weet dat almal onder die aandag en sorg van die Imam is, wat meer barmhartig teenoor hulle is as ’n vader en ’n moeder, en dat hulle toestande vir hom van groot belang is; hy is verbind om vir hulle te bid en vir hulle sorg te dra. Daarom is dit gepas dat hulle deur sy verhewe posisie bemiddeling soek vir die vervulling van hulle behoeftes en die verwydering van hulle probleme.
En hulle moet die geëerde verskyning van die Imam verwag, en bid dat deur sy verskyning verligting en verlossing vir hulle en die hele gemeenskap sal kom, en hulself voorberei met insig, sekerheid en korrekte navolging.